![]() | Situering en ontstaanNa maanden van uitwisseling van ideeën werd aan enkele professionele ontwerpers gevraagd om de weerhouden elementen die onze streek kenmerken op een grafisch en eigentijdse manier te vertalen naar een beeldmerk, een logo, dat voor dit opzet zou kunnen fungeren. Een beeldmerk dat zou kunnen gebruikt worden als vlag, maar eveneens als visitekaartje van ons gewest binnen en buiten zijn grenzen. Een twintigtal varianten, zowel op vlak van stijl als van inhoud, werd gecreëerd waaruit twee door een vergadering van wijzen werden weerhouden. Een versmelten van de basisideeën gaf dan gestalte aan het grafisch beeldmerk dat vandaag gebruikt wordt voor het Pajottenland en haar vlag. De ontwerper wenst vandaag discreet op de achtergrond te blijven. Enkele elementen springen in het oog: de naam Pajottenland, een grafisch venster en de groene kleur. Bij een tweede lezing van het beeld merken we elementen door dat venster die eigenschappen of kenmerken van het Pajottenland voorstellen. |
Het Pajottenland is een streek die vijftig historische gemeenten bevat waarvan de hoofdmoot overeenkomt met Zuidwest-Brabant doch waarvan ook delen liggen in Oost-Vlaanderen, Henegouwen en het Brussels Hoofdstedelijk gewest. De naam komt in de ons gekende geschriften pas voor van in de helft van de negentiende eeuw en heeft een ingewikkelde oorsprong die grotendeels te wijten is aan de fantasie van meester De Gronckel uit Lennik. Ze refereert echter etymologisch ook naar de vakwerkhuizen die onze streek rijk was…
Alhoewel vakwerkhuizen, leembouw, zeer zeldzaam geworden zijn in ons gewest, wijst het vierkante venster naar een van de aspecten van het ontstaan van de naam Pajottenland. De nogal speelse lijnen verwijzen naar het houtwerk dat als geraamte in de gebinten werd gebruikt en die de vorm hadden die de natuur op de eerste plaats gegeven had.
Het Pajottenland is op de eerste plaats groen. Als het landelijk gebied dat omringd is door de steden Brussel, Aalst, Ninove, Geraardsbergen, Edingen en Halle is groen de enige kleur, in al haar verscheidenheden, die in aanmerking komt voor deze streek. In de symbolische voorstelling van de streek komen drie tinten groen voor. Al de goede dingen bestaan uit drie.
Kijken we door het venster dan bemerken wij in het bovenste linkerkwartier onder de zon van 11 augustus 1999 een maagdelijk landschap met glooiende heuvels waarin, in de diepte van een dal een dorp ontwaard wordt. De meeste Pajottenlandse dorpskernen liggen nu eenmaal in een dal aan het water van kabbelende beken of riviertjes zoals bijvoorbeeld de Mark, de Dender en de Zenne.
Als grensgebied tussen het Graafschap Vlaanderen, het hertogdom Brabant en het Graafschap Henegouwen waren er in het Pajottenland veel versterkte plaatsen en kastelen. Later evolueerden de meeste tot luxueuze verblijven en tot vandaag zien we, in haast ieder dorp van de streek kastelen die dan ook op vele plaatsen beeldbepalend zijn zoals hier in het rechter bovenkwartier…
Tot het begin van de twintigste eeuw was het hart van het Pajottenland eveneens het hart van de streek waar men het trotse Brabantse trekpaard kweekte. Een symbool voor harde werkkracht en trouw. Vandaag is 'the Belgian' nog steeds een begrip, zelfs aan de andere kant van onze planeet. Tijdens de twintigste eeuw zijn er veel verschuivingen gebeurd. Met de opkomst van de machines is de plaats van het trouwe werkpaard tijdelijk verdrongen, doch hierin begint een kentering te komen. Het Pajottenland heeft eveneens een enorme rijkdom aan warmbloedpaarden die in de recreatie en de sport aanwezig zijn. We denken aan de gewonere sporten zoals wandelen en dressuur, maar eveneens aan Mennen en Horseball. Sporten waar de Pajotten een internationaal niveau halen. Het paard staat in het onderste rechterkwartier dan ook voor het samengaan van natuur en sport in het algemeen.
Muziek en leute zijn, zeker sedert de tijd dat Bruegel het treffend in het Pajottenland in beeld bracht, één met de streek. De doedelzak staat voor de volksmuziek die in de streek gekoesterd wordt. We denken aan de volksmuziekstages, Feestival 2002, het volksinstrumentenmuseum, maar ook aan eigentijdse fuiven voor de jeugd en kleine festivalletjes. Het beschermen van de volksmuziek wordt internationaal gewaardeerd en is een symbool voor de cultuurbeleving en het beschermen van waardevol patrimonium in het algemeen.
Tevens geeft het een beeld van de Pajottenlandse volksaard die er een is van genieten van de mooie en plezante dingen die ons omringen…